Gerry van Schendel interviewt fietsmaatjes Corry en Corine.
Corine: “Ik kan iemand blij maken én ook zelf genieten”
Vandaag ben ik te gast bij fietsmaatjes Corry en Corine.
Corry is 89 jaar en woont zelfstandig in Made. Haar man Willem is, vanwege dementie, een aantal jaren opgenomen geweest in een verzorgingstehuis. “Ik ging trouw elke week 3 of 4 keer bij hem op bezoek.” Langzaam ging het steeds verder bergafwaarts met Willem en 3 jaar geleden is hij overleden. Daarna kwam haar beste vriendin Annie elke ochtend koffiedrinken bij Corry. Helaas is ook zij, snel daarna, overleden. “In een korte tijd verloor ik mijn man en mijn beste vriendin en toen is ook nog mijn kat overleden. Ik heb toen heel veel gehuild. Dat was de druppel.”
Eigen leegte opvullen
Corine is 60 jaar en werkt als welzijnsmakelaar in een verzorgingsthuis.
“Daarvoor ben ik jarenlang vrijwilliger coördinator geweest. Ik ben dus veel met vrijwilligers bezig geweest. Helaas is mijn man in 2016 overleden.” Ook haar moeder, schoonmoeder en een vriendin vielen weg. “Er viel zo’n leegte…ik dacht: hoe ga ik dat opvullen.” Corine is gaan rondkijken wat ze als vrijwilliger zou kunnen doen. “Ik wilde graag aan iemand een stukje zorg meegeven want dat miste ik gewoon. Ik vind t leuk als ik een lach op iemands gezicht kan toveren door een klein iets.”
De fut was eruit
Corry heeft altijd een druk sociaal leven gehad. “Na het overlijden van mijn man was de fut er helemaal uit. Mijn zoon zei ‘je moet gaan leven’ maar ik dacht ‘hoe moet ik gaan leven met alle mensen die ik kwijtraak’. Ik had nergens zin meer in.” Het hele sociale netwerk van Corry viel weg.
Na het overlijden van Willem is Corry verhuisd naar een kleinere woning. “Ik wilde hier niet wonen. Ik zat niet goed in mijn vel.”
Echte maatjes geworden
Naast haar vrijwilligerswerk bij de Zonnebloem, heeft Corine zich een jaar geleden aangemeld bij Fietsmaatje. Via een gezamenlijke kennis is ze met Corry in contact gekomen. “Ik zag de oproep van Fietsmaatje. Ik maak graag lange fietstochten en ben graag buiten, dus ik heb deze 2 dingen samengevoegd. Ik kan nu iemand blij maken en zelf genieten.”
Corry: “Het klikte meteen. We zijn samen gaan fietsen en we hebben altijd een leuk praatje.” Al snel bleek dat ze t samen erg gezellig hebben. Corry geniet heel erg van het fietsen en buiten zijn. “We fietsen naar Breda of Oosterhout en gaan lekker een bakkie drinken of een visje eten.”
Als buitenstaander zie en voel ik dat ze een hele fijne klik hebben samen. Ze voelen elkaar aan omdat ze hetzelfde hebben meegemaakt. Corry: “Ze is mijn dikke maat.” Corine beaamt dit: “Dat is wederzijds hè. We zijn echt maatjes geworden.”
Verbetering mentale gezondheid
De artsen waar Corry onder behandeling is, constateren een verandering in haar mentale gezondheid. Corry verteld dan over haar fietsmaatje.
Ook de praktijkondersteuner, die regelmatig bij Corry langskomt, merkt op dat ze het laatste jaar erg veranderd is. “Ze zei wat is er met jou aan de hand. Je was altijd zo droevig en nu ben je helemaal opgeknapt.” Corry zat in een diep dal. Ze wilde niet meer leven en nam haar medicijnen niet meer in. Corine is op het goeie moment in haar leven gekomen. Lachend zegt ze: “Ik had m’n plek op de begraafplaats al uitgezocht, maar nu heb ik daar geen tijd meer voor hoor.”
Elke keer als ze gaan fietsen maakt Corine foto’s. “Ik maak dan een collage en stuur deze naar Corry. We kunnen dan elke keer weer terughalen waar we geweest zijn.”
Tekst en foto: Gerry van Schendel