Vrijwilliger Liesbeth vertelt over Stichting Leergeld

2 mei 2025 · Nieuws

Stichting Leergeld springt in waar het nodig is, voor kinderen van 4 tot 18 jaar. De stichting helpt gezinnen met een smalle beurs om essentiële kosten tóch te kunnen dekken.

Liesbeth (63 jaar) heeft 40 jaar in het onderwijs gewerkt. “Na een tijdje niks gedaan te hebben, vond ik het tijd voor een stukje zingeving.” Via het VrijwilligersInformatiePunt (VIP) zag ze een oproep voor een vrijwilliger bij Stichting Leergeld Drimmelen. Na een prettig gesprek met de regio coördinator dacht ze ‘dit past eigenlijk wel een beetje bij wie ik ben’.

Sinds een jaar is ze werkzaam als intermediair bij Stichting Leergeld Drimmelen. Ze bezoekt gezinnen om hun financiële situatie in kaart te brengen. “Ik regel de inschrijving van het gezin en leg ze uit wat ze van ons kunnen verwachten en wat wij van hen verwachten.” Samen met de ouder kijkt ze waar behoefte aan is en welke hulp direct geregeld kan worden. “Allereerst willen we dat kinderen leren zwemmen. We zijn een waterrijk land en vooral kinderen met een migratieachtergrond weten niet goed wat water is. Daarnaast mogen ze een sport of hobby uitzoeken.” Dit wordt volledig betaald door Stichting Leergeld. Ook mogen ze kleding kopen om de sport te kunnen beoefenen.

Om schoolspulletjes te kunnen bekostigen krijgen de kinderen een schoolpas en als ze naar de middelbare school gaan kunnen ze bijvoorbeeld in aanmerking komen voor een fiets of een Chromebook. Daarnaast zijn er nog talloze andere zaken waarbij de kinderen ondersteund worden. “Op zo’n manier proberen we ervoor te zorgen dat kinderen ‘mee kunnen doen’. Kinderen willen niet bijzonder zijn of opvallen. Als je op de basisschool zit en iedereen heeft een mooi broodtrommeltje, dan kun jij dat met je schoolpas ook kopen.”

Vanuit haar ervaring in het onderwijs weet Liesbeth heel goed hoe het voor kinderen voelt om iets niet te hebben.

Het werk bij Stichting Leergeld geeft Liesbeth een heel goed en voldaan gevoel. “Als je bij een gezin komt zijn ze heel blij. Je ontzorgt ze, vooral de moeders. Je merkt dat ze zó blij zijn dat ze hun kind iets kunnen geven via ons. Ik ben zelf ook moeder en oma … je gunt je kind de wereld.”

 

Tekst en foto: Gerry van Schendel