Volledig verhaal van vrijwilliger Ingrid Hoogendijk. Onderdeel van de expositie 'Vrijwilligers maken Drimmelen'.
"De beste keuze in mijn leven"
Achter elke voordeur schuilt een verhaal. Niemand weet dat beter dan de 58-jarige Ingrid Hoogendijk. Al dertien jaar zet zij zich als vrijwilliger bij Surplus in als budgetcoach. Haar werkterrein: Drimmelen. Ze ruilde haar baan als informatiecoördinator bij de politie in voor het directe contact met de mens. Een gesprek over schrijnende situaties, onrecht, de kracht van rust en een rijk leven buiten het vrijwilligerswerk.
Ingrid, je hebt een achtergrond als verpleegkundige en werkte daarna bij de politie. Waarom besloot je dertien jaar geleden het roer om te gooien?
"Bij de politie merkte ik dat ik te ver van de mens af was komen te staan. Mijn zorghart bleef kloppen; ik wilde weer écht iets betekenen. Toen ik een advertentie van Surplus zag nadat ik een training tot budgetcoach had afgerond, wist ik het meteen: dit is waar ik naartoe terug wil. Financiële zaken zijn mij met de paplepel ingegoten, dus de basis was er. Omdat ik altijd pijn heb en veel moet rusten, is dit vrijwilligerswerk ideaal. Ik kan mijn eigen tijd indelen, ben nuttig voor de maatschappij en help mensen. Daar word ik intens blij van."
Als budgetcoach kom je letterlijk bij de mensen thuis. Wat tref je aan achter die voordeur?
"Schulden staan nooit alleen; de problematiek is breed. Ik begin altijd met het inventariseren van de schulden en het maken van een budgetplan. Maar ik heb ook een grote signalerende rol. Soms zie ik psychische problemen waar professionals voor nodig zijn. Er gaat vaak een complex verhaal aan de schulden vooraf: het verlies van een baan, een scheiding of ziekte. Soms ben ik wel drie jaar met één casus bezig. Het kost veel tijd om alles te regelen en in goede banen te leiden. Ik blijf continu met ze in gesprek en blijf ze coachen. Het belangrijkste is dat ik cliënten in hun waarde laat. Er is bij mij geen goed of fout."
Je ziet ongetwijfeld situaties die je niet zomaar loslaten. Wat is je het meest bijgebleven?
"Een situatie waarin een gezin met kinderen te maken kreeg met puur onrecht, gecreëerd door het systeem zelf. Dat heeft een grote impact op mij gehad. Ik kom in heel schrijnende situaties terecht. Hoewel ik emotioneel betrokken ben, moet ik ook leren om afstand te houden. Het mooiste is als je ziet dat mensen, ondanks al hun diepe zorgen, door mijn komst tot rust kunnen komen. Vanuit die rust kun je pas verder bouwen. Gelukkig zijn de meeste instanties welwillend om te helpen, al ervaren cliënten vaak een enorme drempel om die hulp te zoeken. Met een gezonde dosis humor krijgen we gelukkig veel voor elkaar. Tegenwoordig ben ik ook betrokken bij Vroeg eropaf, een project voor vroeg signalering. Daarmee helpen we mensen voordat de problemen écht onoverzichtelijk worden."
Is er een specifiek moment met een cliënt dat jou diep heeft geraakt?
"Absoluut. Ik kom al heel lang over de vloer bij een buitenlandse familie. Op een gegeven moment keek de man van het gezin me aan en zei: ‘Onze ouders zijn hier niet. Jij bent als een moeder voor ons.’ Dat deed me ontzettend veel. Het laat zien dat je veel meer bent dan alleen iemand die de cijfers op een rij zet."
Wat heeft dit werk persoonlijk voor jou veranderd?
"Ik zeg altijd: de beste keuze in mijn leven was te gaan werken als budgetcoach. Het is zo waardevol om er te kunnen zijn voor je medemens. Voor mij zijn de oplossingen soms heel eenvoudig, maar voor hen brengt het rust in hun leven. Daarnaast kan en wil ik niet hele dagen thuiszitten. Het hebben van dit werk, de waardering die ik krijg en de leuke collega’s om me heen zijn voor mij van onschatbare waarde."
Naast dit intensieve werk heb je een verrassend druk en zorgzaam leven thuis. Wat doe je om te ontspannen?
"Ik heb een grote passie voor het maken van 1:12 miniatuur poppenhuizen, en het maken van Booknooks. Dat is een heel secuur priegelwerkje dat ik ook graag op vakantie doe. Thuis is het ook een gezellige boel: mijn man en ik zijn een opvanglocatie voor kleine hondjes wanneer hun baasjes op vakantie zijn. En in de zomervakantie openen we onze deuren voor Europa Vakantiekinderen. Dan logeert er een tiener een paar weken bij ons om haar een zorgeloze en fijne vakantie te bieden. Of het nu om mensen, kinderen of dieren gaat: helpen zit simpelweg in mijn bloed."