Volledig verhaal van vrijwilliger Marieke van Schendel. Onderdeel van de expositie 'Vrijwilligers maken Drimmelen'.
"Als iemand in ons dorp vraagt om iets te regelen, zeg ik niet snel nee"
"Mijn kracht was altijd mijn doorzettingsvermogen en organisatiekracht. Toen mijn energie door een erfelijke nierziekte langzaamaan minder werd, moest ik andere keuzes gaan maken."
Aan het woord is Marieke van Schendel (42) uit Wagenberg. Ze is moeder van twee jongens van tien en dertien jaar, partner van een hovenier met een eigen kwekerij, én fulltime Assetmanager bij de gemeente Tilburg. Daarnaast is ze een bekend gezicht in het Wagenbergse verenigingsleven. Na een ingrijpende niertransplantatie in 2025, waarbij ze een nier van haar moeder kreeg, blikt ze terug op een bewogen periode en kijkt ze met frisse energie vooruit.
Een druk gezinsleven en passie voor de buitenruimte
Marieke, hoe ziet jouw dagelijks leven eruit qua werk en gezin?
"Samen met mijn vriend Bas en onze zoons Juul en Duco woon ik in Wagenberg. Bas runt een hoveniersbedrijf en kwekerij. Zelf werk ik fulltime bij de gemeente Tilburg als Assetmanager, specifiek als beheerder spelen en straatmeubilair. Ik ben verantwoordelijk voor het beheer en onderhoud van alle openbare speelplekken en meubilair zoals banken, afvalbakken, hekwerken, paaltjes. Ik werk twee dagen in Tilburg en twee dagen vanuit huis. Ik vind mijn werk ontzettend leuk om te doen. Het is concreet, tastbaar en heel dynamisch."
Nooit stilzitten: De start van het vrijwilligerswerk
Je bent al heel lang actief in het dorp en daarbuiten. Hoe is dat ooit begonnen?
"Organiseren en dingen regelen doe ik altijd al heel graag. Mijn hoofd staat eigenlijk nooit stil en ik haal veel energie en ontspanning uit het bezig zijn naast mijn werk en ons gezinsleven. Tussen 2010 en 2015 ben ik secretaris en penningmeester geweest bij de Recreatieve Badmintonbond in Breda. Gewoon om praktische zaken mee te regelen en betrokken te zijn bij de sport die beoefende. Als iemand mij iets vraagt, zeg ik niet zo snel nee. Ik vind het belangrijk om op één of andere manier een steentje bij te dragen.”
In 2015 stapte je in de dorpsraad van Wagenberg. Wat was toen je drijfveer?
"Ik was destijds 31 jaar en de dorpsraad kon wel wat jonge aanwas gebruiken. Ik vond het cruciaal dat mensen met jonge kinderen ook gehoord werden binnen het dorp. Je moet zelf actief zijn om dingen aan te pakken als je verandering wilt en je het belangrijk vindt dat aan alle generaties wordt gedacht. Later, in 2019, sloot ik me bij het Oranje Comité Wagenberg aan, voor de organisatie van Koningsdag en sinds een aantal jaar organiseren we ook de Avondvierdaagse. We vinden het fijn om deze dorpse tradities in ere te houden en evenementen te organiseren waar iedereen aan mee kan doen. Ook ben ik in 2020 bij de oudervereniging (OV) op school gegaan. Als OV organiseer je alle leuke dingen voor de kinderen op onze basisschool school, buiten het gewone lesprogramma om. Daarnaast heb ik de afgelopen 2 jaar het voetbalteam van Duco bij VCW meegetraind, samen zorgen we ervoor dat onze kinderen met plezier kunnen voetballen. Iedere stichting of vereniging in ons dorp heeft alle helpende handen hard nodig! Verder collecteer ik sinds 2017 voor de Nierstichting, voor meer onderzoek en betere vooruitzichten voor nierpatiënten."
De politiek in
Naast het verenigingsleven ben je ook de lokale politiek in gegaan. Hoe verliep dat?
"Van 2018 tot 2025 ben ik burgerraadslid geweest. Eerst voor Gemeentebelangen en later voor Combinatie Algemeen Belang (CAB). Ik ben nog altijd actief betrokken bij de fractie van het CAB. Ik vind het fijn om bezig te zijn in de gemeente en vooral voor ons dorp Wagenberg, mét alle dorpsgenoten en vóór alle dorpsgenoten. Totdat mijn lichaam twee jaar geleden toch echt aan de rem trok."
Dikke pech en een bijzondere match
Je kreeg toen te maken met een ernstige terugval in je gezondheid.
"Klopt. Ik lijd aan een erfelijke nierziekte. Dikke pech. Lange tijd ging het redelijk goed met mijn nieren, tot mijn nierfunctie plotseling flink achteruitging. Precies zoals de nefroloog al had voorspeld. Twee jaar geleden merkte ik het echt goed: al mijn energie was nodig om overdag simpelweg overeind te blijven. Ik heb mijn politieke functies opgezegd en al het vrijwilligerswerk op een laag pitje gezet. Alle energie moest naar mezelf, ons gezin en de operatie gaan."
Uiteindelijk bood jouw moeder de helpende hand op een heel bijzondere manier.
"Mijn moeder is kerngezond en leeft ontzettend bewust. Ik lachte haar vroeger altijd uit omdat ze zoveel sla at, maar nu zeg ik grappend: 'Ik ben dolblij dat je altijd zoveel sla hebt gegeten!'. Na een intensief traject van bijna een jaar vol medische onderzoeken bleken we een match te zijn. Wat een geluk! Inmiddels leef ik alweer ruim een jaar met een gezonde nier van mijn moeder. Dat is ongelooflijk bijzonder."
De balans heruitvinden
Hoe zag de periode na de transplantatie eruit, en hoe gaat het nu met je?
"Na zo'n ingrijpende operatie moet je heel rustig opbouwen en conditie opdoen. Ik zat noodgedwongen thuis en heb in die tijd zoveel boeken gelezen dat ik daarna echt even geen boek meer kon zíen. Inmiddels heb ik sinds begin dit jaar mijn werk en het vrijwilligerswerk weer opgepakt, maar ik maak nu wel scherpere keuzes. Ik heb een bewuste schifting gemaakt in wat ik wel en niet doe."
Wat blijft er nu over van al jouw activiteiten in Wagenberg?
"Ik blijf ontzettend betrokken bij ons dorp. Voor de politieke partij CAB vang ik nog steeds allerlei signalen op uit het dorp, die ik direct doorsluis naar de fractie zodat ze er iets mee kunnen doen. Ook blijf ik actief als voorzitter bij het Oranje Comité voor Koningsdag en de Avondvierdaagse en voor de OV (voor zolang Duco op de basisschool zit). Hopelijk krijgen we daar in de komende jaren ook wer nieuwe, jonge aanwas bij! Mijn lidmaatschap voor de dorpsraad heb ik neergelegd. Mijn focus ligt nu puur op de dingen waar ik echt energie van krijg: Alle generaties uit ons fijne dorp bij elkaar brengen en samen mooie dingen neerzetten voor de inwoners van Wagenberg."